out of the box

Soms is het ook gewoon heel erg grappig....

Tweet

.

Later! Conferentie 13 oktober

Hoe denken jongeren over later? Huisman of carrièrevrouw? De discussie over de rol-, werk- en taakverdeling in het gezin is actueler dan ooit. Iedereen denkt te weten hoe de keuzes gemaakt moeten worden en wat goed voor jongeren is. Opleiding, ouders en werkgevers, allemaal factoren die - bewust en onbewust - deze lastige keuzes voor de huidige generatie jongeren beïnvloeden.

Op 13 oktober organiseert APS in samenwerking met NJR hierover de conferentie ‘Later!’ Per pijler (onderwijs, opvoeders, arbeidsmarkt) wordt een mix van wetenschappers, praktijktheoretici en professionals uitgenodigd, met ieder hun eigen expertise en invalshoek. Deelnemers krijgen tijdens de conferentie de kans om zowel binnen als buiten hun pijler het debat aan te gaan en hun kennis en ervaring te delen.

Ben je geïnteresseerd in het onderwerp en wil je meedenken? APS en NJR nodigen je uit erbij te zijn op 13 oktober. Klik hier voor meer informatie over de conferentie en hoe je je kunt aanmelden. Deelname is kosteloos. Er zijn al 80 deelnemers, dus wees er snel bij!

Tweet

.

Selffulfilling prophecy

Vorm je een beeld van de kinderen hieronder … in welke 2 groepen zou je ze indelen?Grote kans dat je de namen Kimberley, Wesley, Kevin en Destiny associeert met een lagere sociale klasse (‘dom’) en Olivier, Sophie, Maxim en Alexander met slim en sociaal. Jij bent niet de enige. De Duitse pedagoge Astrid Kaiser ontdekte dat dit bij de meeste docenten zo werkt. Het vervelende van dit mechanisme is dat je als docent de eerste groep ook onbewust minder aandacht geeft. En dat de leerlingen in de gaten krijgen dat ze voor ‘dom’ wordt aangezien en zich vervolgens ook dom gaan gedragen.
Dat blijkt wel uit het volgende Indiase verhaal: een groep kinderen van 11-12 jaar gingen puzzels oplossen. De kinderen wisten van elkaar niet uit welke kaste ze kwamen. De kinderen uit verschillende kasten scoorden gelijk. Nadat de kinderen elkaar hadden verteld waar ze vandaan kwamen en wat hun kaste was, deden ze weer puzzels. De kinderen uit de lage kasten scoorden prompt een stuk slechter…
Leerlingen hebben dus de neiging zich stereotiep te gedragen…dus als jij denkt dat een leerling lastig is, hij waarschijnlijk ook lastig wordt..…..

Met dank aan Suzanne die de Pers van 20 augustus goed las

Tweet

.

'The Nothingbox'

Verschil tussen mannen en vrouwen. Moeten we hier wat mee in het onderwijs?

Tweet

.

Week van autisme (2)

Even in de huid kruipen van een autistische jongen? David Barth (11 jaar oud) was eergister bij Pauw & Witteman om uit te leggen wat het betekent om het syndroom van Asperger (een vorm van autisme) te hebben.

Beter dan op tv lukt het hem om dit beeld te schetsen, samen met z’n moeder, al tekenend in het (strip)boek ‘Wat is er toch met Kobus?’ van uitgeverij FortMedia. Het is een prachtig vormgegeven boek, je leest het in een uur uit en heeft zeer humoristische sketches. Als je ze herkent, weet je ook veel beter wat wel en niet te doen als er morgen weer een leerling met Asperger of autistische trekken voor je staat. Een fragment uit het boek:

Tweet

.

Vraag niet om gedrag, organiseer het!

Tweet

.

Puberbrein binnenstebuiten, wat beweegt jongeren......-2

Jongeren ontwikkelen zich aan de binnenkant en aan de buitenkant. Er is de lichamelijke ontwikkeling, de cognitieve ontwikkeling groei van het denkvermogen, en de sociaal-emotionele ontwikkeling (inzicht in jezelf en anderen, omgaan met emoties).
Wat het extra ingewikkeld maakt is dat die drie ontwikkelingen niet parallel lopen, niet tegelijkertijd plaats vinden. Fysiek kan een jongere al een volwassen uitstraling hebben, maar op sociaal-emotioneel gebied nog flink gaat groeien. We zien dan kinderlijk gedrag in een 'geslachtsrijp'lijf.
Andersom komt ook voor. Op je 16-e er nog steeds uitzoien als een brugpieper terwijl je de beste van je 6 vwo klas bent.

Deze ongelijkmatige ontwikkelingen (sociaal-emotioneel, cognitief en lichamelijk) vormen de essentie van het puberbrein en verklaren het typische, onlogische, soms riskante puber gedrag.


Huub Nelis en Yvonne van Stark onderscheiden drie fases in de sociaal emotionele ontwikkeling:

FASE 1 10-14 jaar
Jongeren maken zich los van hun ouders en gaan nieuwe emotionele banden aan met leeftijdgenoten. Ze handelen impulsief en willen niet opvallen. Ze zijn emotioneel gevoelig. Ergens bij horen (groepsdruk) is belangrijk.
Ze maken impulsieve keuzes, behoeftes moeten snel bevredigd.
Ze willen volwaardig behandeld worden. 'Ik ben toch geen kind?'

FASE 2 14-16 jaar
Pubers ontwikkelen een eigen 'ik' en durven daarbij ook af te wijken van anderen. Ze experimenteren met van alles en nemen daarbij ook veel risico's.
Er zijn veel stemmingswisselingen.
Ze leren om te gaan met de gevolgen van (ook slechte) keuzes die ze gemaakt hebben. De inschatting van gevolgen gaat nog moeizaam (gezien de risico'die ze nemen).

FASE 3 16 - 22 jaar
Jongeren worden zelfbewuster en ontwikkelen steeds meer een eigen identiteit.. Zij stellen zich verantwoordelijke op. Zij kunnen vooruit denken, zijn in staat tot zelfreflectie. Zij leren steeds beter plannen en ordenen.
Af en toe is een een onverhoedse terugval terug in de onvolwassenheid.

Wat betekent dit voor legeven?
Welk gedrag zien we terug in de klas?

Meer volgt ……….

Vrij samengevat uit: Puberbrein Binnenstebuiten (Huub Nelis, Yvonne van Sark, uitgeverij kosmos, 2009)

Tweet

.

Puber Brein Binnenstebuiten, wat beweegt jongeren 1

Jongeren hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen. Dat weten we.
Vanaf ongeveer 12 jaar begint het ‘loslaten’. Opvoeders en begeleiders nemen meer afstand, jongeren moeten meer zelfstandig zijn en zelf keuzes maken.
Volgens Huub Nelis en Yvonne van Sark (puberbrein binnenstebuiten) is dit een mythe.
Terwijl het lichaam de ene na de andere groeispurt doormaakt, hormonen op allelei manieren veranderingen in gang zetten, hersenen sterk in ontwikkeling zijn, hebben pubers vooral structuur en kaders nodig. Binnen de context van een open samenleving die jongeren veel ruimte en mogelijkheden biedt, moeten we op zoek naar nieuwe wegen om jongeren grenzen en structuur te bieden.

De vraag is welke grenzen en structuur er binnen het onderwijs zijn.
Knellen ze, of juist niet? Bieden de kaders voldoende ruimte voor leren en ontwikkelen? Zijn er andere kaders nodig?

Meer volgt ……….

Vrij samengevat uit: Puberbrein Binnenstebuiten (Huub Nelis, Yvonne van Sark, uitgeverij kosmos, 2009)

Tweet

.

Slapen

In de post van 25 maart wordt beweerd dat pubers extra veel beloning nodig hebben, hun beloningssysteem in de hersenen werkt niet optimaal. Vandaar onze april-enquête:

Een leerling komt vrijwel elke ochtend te laat. Beloon je hem/haar als hij vandaag wél op tijd je les binnenkomt? Hierbij de uitslag:
a. nee, dat krijg ik niet uit m’n mond: 14%
b. ja, maar ik bedoel het cynisch: 11%
c. ja, als ik het op dat moment meen: 42%
d. ja, uit de grond van m’n hart: 31%

Het blijkt dus toch lastig, dat uit de grond van het hart belonen. Het zit niet in onze Nederlandse aard. Misschien hebben we daarom wel zoveel moeite met onze pubers. Pas als iets echt heel goed is krijgen we een beloning uit onze mond, niet als we iets gewoon vinden: ‘het is toch normaal dat je op tijd komt’.

Nog even over dat slapen….
Gedurende de puberteit geeft het lichaam op een steeds later tijdstip het slaaphormoon melatonine af. Vele pubers staren ’s avonds laat tot een uur of 12 naar het plafond… en ’s ochtends vroeg staat om 7 uur weer de wekker. Een puber heeft juist in deze periode met z’n groeispurten meer slaap nodig: minstens negen uur!!
In de Verenigde Staten hebben ze geëxperimenteerd met latere schooltijden voor pubers. Het bleek dat de 40 minuten dat de school later begon er 33 minuten ten goede kwam aan slapen. En de leerlingen haalden hogere cijfers en vertoonden minder gedragsproblemen.
Dus complimenteer je leerlingen allemaal maar, elke dag …
...zolang jullie lessen nog niet op een pubervriendelijke tijd beginnen.

Tweet

.

Belonen

"Het beloningssysteem (delen van het emotionele ofwel limbische systeem) wordt bij de belofte van iets positiefs in de hersenen van pubers minder sterk geactiveerd dan bij volwassenen. Als het gaat om een kleine beloning reageren de hersenen van pubers zelfs bijna niet. Pubers hebben dus meer beloning nodig om dezelfde positieve prikkel in het brein te bewerkstelligen. Als er een forse beloning in het verschiet ligt is er een kans om effect te sorteren als er lange termijndoelen (zoals je diploma halen) behaald moeten worden." (bron: Margriet Sitskoorn, Het maakbare brein, 2007)

Willen we dat een bepaald gedrag meer voorkomt, dan moeten we zorgen voor plezierige gevolgen. We noemen dat beloningen, bekrachtigers of versterkers. Er zijn drie vormen van versterkers:

1. sociale bekrachtigers of versterkers: zoals aandacht, een complimentje...
2. een materiële beloning: zoals een mars of een tosti ...
3. actieversterkers: zoals samen een activiteit doen, ...

Sociale versterkers en actieversterkers werken het best. Sociale versterkers hebben het bijkomende voordeel dat ze niets kosten en dat je ze altijd kan geven.
Soms kunnen we niet zonder materiële beloningen. Belangrijk is dat je er altijd een sociale versterker of compliment bij geeft. Als je stilaan de materiële beloning afbouwt, kan je complimenten overhouden.
Het is belangrijk dat een leerling goed weet waarvoor hij beloond wordt. Als je duidelijk laat horen wat je goed vond aan het gedrag van een leerling, is de kans veel groter dat hij dat gedrag ook zal herhalen.
Het is belangrijk meteen te belonen. Hoe korter na het positieve gedrag de versterker volgt, hoe duidelijker het is voor de leerling welk gedrag de beloning opleverde. Het is beter een tussenstapje te belonen dan te wachten op een volledig goed uitgevoerd gedrag. (bron: Wim De Mey en Myriam Deveugele.)

En hoe zit dat met een leerling die elke ochtend te laat komt? Beloon je die leerling wanneer hij of zij eens op tijd tijdens het eerste lesuur verschijnt?

Tweet

.

Tip: Het puberende brein -Eveline Crone-

over de ontwikkeling van de hersenen in de unieke periode van de adolescentie.

Waarom verslapen pubers zich zo vaak?
Waarom zijn zij het ene moment zo volwassen en het volgende moment zo onmogelijk?
Maar tegelijkertijd: hoe komt het dat juist zij vaak uit blinken in sport, kunst en creativiteit?

Tweet

.