woensdag 13 mei 2009

Kapotte-ruitentheorie

Als je toevallig in je klaslokaal zit, kijk eens om je heen: hoe zien de tafels eruit, staat er iets geschreven op de muur en hoe net is je bureau en de kast? Kijk je elke dag kritisch hoe je lokaal eruit ziet of alleen vlak voor de open dagen? Als je last hebt van leerlingen die kliederen, gemakzuchtig zijn of zelfs stelen is het wellicht tijd om hier vaker alert op te zijn: wanorde en troep leiden niet alleen tot nog meer wanorde en troep, maar ook tot meer crimineel gedrag.



Enkele resultaten uit een onderzoek van 3 Groningse sociologen:
  • als de muur waarvoor je je fiets geparkeerd hebt voorzien is van graffiti, gooien 69% van de mensen het reclamefoldertje dat aan de fiets zit op de grond, 33% doet dat als de muur schoon is
  • als je ziet dat ook andere mensen regels hebben overtreden (fietsen vastmaken waar dat niet mag) dan overtreedt 82% ook andere regels (‘geen doorgang, omlopen’), maar 27% doet dat als er verder geen andere normen zichtbaar worden overtreden
  • bij een omgeving met graffiti stelen 27% van de mensen een envelop met geld die half uit een brievenbus hangt, bij een schone omgeving doet 13% dat.
..en aangezien leerlingen net mensen zijn zullen dergelijke principes ook wel gelden in ieders klaslokaal.

.

maandag 11 mei 2009

Bemoei je met je eigen zaken

In de lerarenkamer bespreken mijn collega’s een “gedragslastige” jongere. Ik herken de klachten van mijn collega’s niet echt. Ik heb geen problemen met deze Pieter. Maar als ik dit aangeef, word ik afgescheept met het excuus dat er in het gymlokaal natuurlijk andere wetten gelden. Daar mogen, nee moeten de leerlingen tenslotte bewegen. Dat is niet vergelijkbaar met het lastige beweeglijke gedrag in het klaslokaal. Ik ben het hier natuurlijk niet mee eens, maar blijf achter in verwondering. Deze jongen lastig? Ik vind hele andere leerlingen veel lastiger.
Dit was zo’n tien jaar terug. In het begin van mijn tijd als leraar bewegingsonderwijs. En vanaf toen is dit verschijnsel me blijven boeien. Wat of wie is nou eigenlijk de gedragslastige jongere?
Het lijkt tegenwoordig of bijna iedere jongere gedragslastig is. En is er een beeld ontstaan dat het huidige gedrag van jongeren veel extremer is dan vroeger. Wat fijn toch dat we nu een compleet vocabulaire hebben waarmee we deze leerlingen kunnen bestempelen: scholen zitten vol met ADHD-ers, autisten, LWOO-ers of andere rugzakdragers. Met deze termen is het in ieder geval net alsof we er grip op hebben.
Maar goed, voor wie is het gedrag van deze leerlingen nou eigenlijk lastig? Neem nou Daniel (14). Toen ik hem les gaf, presteerde hij het om elke dag minstens een half uur te laat te komen. Als ik hem, eerst vriendelijk, maar steeds dwingender vroeg naar een reden, kon ik op een grote mond rekenen. Oftewel: “Bemoei je met je eigen zaken”. Dit hield erg lang aan. Gek werd ik van hem. Hij verstoorde zowel de lessen als mij.
Maar na een tijdelijke schorsing van school leerde ik hoe ver je er naast kunt zitten. Het lastige gedrag van Daniel bleek juist ingegeven door behulpzaamheid en trouw. Zijn moeder was ernstig ziek en Daniel bracht zijn kleine zusje iedere dag naar school. Ik kon mezelf wel voor de kop slaan. Ik had mezelf volledig laten frustreren door deze jongen. Maar erger nog: ik had geen echte aandacht voor hem gehad. Ik hoop dat hij mijn gedrag snel vergeten is.
Het gedrag van de jongere is meestal vooral lastig voor de jongere zélf. Zíjn schoolloopbaan verloopt stroever of rottiger dan bij een ‘normale’ leerling. Hij werpt met zijn gedrag grenzen op die zijn mogelijkheden beperken. En hij is degene die misschien zijn sociale omgeving teleurstelt.
Of is het vooral de docent die de jongere als last ervaart, zoals ik bij Daniel? Als je de term “gedragslastig” zo interpreteert, dan zegt dit woord eigenlijk vooral iets over het gedrag van de docent. Namelijk dat deze zijn gedrag voor de klas laat leiden door de leerling. Waarmee je eigenlijk zegt dat de docent de touwtjes niet meer in handen heeft.
Wat is er voor nodig om gedragslastige jongeren niet meer als zodanig te ervaren? Misschien helpt het als we eerst van die nare term af zijn. Ik spreek zelf liever van ingewikkeld gedrag. Ingewikkeld omdat je wel degelijk in handelingsverlegenheid wordt gebracht. Ingewikkeld, omdat het bij iets ingewikkelds logisch is dat je het antwoord niet meteen klaar hebt. En ingewikkeld, omdat ingewikkelde zaken uitdagend zijn in plaats van vervelend.
“Ingewikkeld” gedrag roept om een leerbare, open en nieuwsgierige houding van de docent: feedback durven vragen aan collega’s, terug willen kijken op eigen gedrag en daadwerkelijke interesse hebben in de achtergrond van de jongere. Dit alles vergt niet alleen behoorlijk wat van de docent, maar ook van de school. Jezelf kwetsbaar opstellen, je eigen gedrag bespreekbaar maken lukt natuurlijk alleen in een veilige omgeving. Ik gun alle leraren een schoolcultuur waar je zonder schaamte je collega’s om hulp kunt vragen. Uit ervaring weet ik jammer genoeg dat deze cultuur niet altijd vanzelfsprekend is.
Een open instelling dus van zowel docent als school. Maar daarnaast doe ik hier graag een warm pleidooi voor het belang van pedagogisch vakmanschap. We zijn allemaal sterk geschoold in onze didactische vaardigheden. Maar hoe zit het met onze pedagogische kwaliteiten? Hebben we voldoende in onze mars om de jongere echt te zien? Staan we voldoende open om echt contact te maken met de leerling. Een jongere is ook maar een mens. Een mens dat gezien wil worden, een mens dat serieus genomen wil worden. Dit maakt ons werk interessant, maar ook …. tja, ingewikkeld. Want iedere situatie is in principe anders en nooit terugkerend. Iedere dag is nieuw, iedere leerling is anders. Wat bij de ene jongere werkt, lukt niet bij een andere. En net als je denkt het onder de knie te hebben, komt er toch weer één je gymlokaal in waarvan je denkt “pfff, die is lastig!” En dat maakt dat we een prachtig vak uitoefenen.

Henno Oldenbeuving

.

vrijdag 8 mei 2009

Agressie

De ene agressieve leerling is de andere niet…. Neem eens een leerling in gedachten die regelmatig agressief is. Waarin herken je hem of haar?

Hot-blooded agressie:
ze pieken de hele tijd, ze zijn constant alert en voortdurend op de hoede, ze kennen zeer snel een negatieve waarde toe aan het gedrag en intenties van de ander. Het is vrijwel altijd het gevolg van een autoritaire opvoeding.

Wat helpt bij hot-blooded agressie is een warme en sensitieve aanpak. In de klas kan je ze helpen met het reguleren van emoties: ze vragen wat ze denken en uitleggen hoe je iets bedoelt en waarom je het doet. In trainingen helpen rollenspelen en, zonder geluid, naar soaps als GTST kijken en 'm analyseren.

Cold-blooded agressie:
zij spannen anderen voor het karretje, ze zijn berekenend, ze bedreigen andere leerlingen. Ze zijn vaak populair: ‘je kan beter mét ze zijn, dan tegen ze’.

Alhoewel deze cold-blooded jongeren veel moeilijker te veranderen zijn dan de hot-blooded types, is de zakelijke aanpak het effectiefst. Ze nemen een loopje met je zodra je het over emoties gaat hebben. Geef duidelijke voorwaarden en leer hen hoe ze hun doel kunnen bereiken zonder agressie.

.

vrijdag 1 mei 2009

Slapen

In de post van 25 maart wordt beweerd dat pubers extra veel beloning nodig hebben, hun beloningssysteem in de hersenen werkt niet optimaal. Vandaar onze april-enquête:

Een leerling komt vrijwel elke ochtend te laat. Beloon je hem/haar als hij vandaag wél op tijd je les binnenkomt? Hierbij de uitslag:
a. nee, dat krijg ik niet uit m’n mond: 14%
b. ja, maar ik bedoel het cynisch: 11%
c. ja, als ik het op dat moment meen: 42%
d. ja, uit de grond van m’n hart: 31%

Het blijkt dus toch lastig, dat uit de grond van het hart belonen. Het zit niet in onze Nederlandse aard. Misschien hebben we daarom wel zoveel moeite met onze pubers. Pas als iets echt heel goed is krijgen we een beloning uit onze mond, niet als we iets gewoon vinden: ‘het is toch normaal dat je op tijd komt’.

Nog even over dat slapen….
Gedurende de puberteit geeft het lichaam op een steeds later tijdstip het slaaphormoon melatonine af. Vele pubers staren ’s avonds laat tot een uur of 12 naar het plafond… en ’s ochtends vroeg staat om 7 uur weer de wekker. Een puber heeft juist in deze periode met z’n groeispurten meer slaap nodig: minstens negen uur!!
In de Verenigde Staten hebben ze geëxperimenteerd met latere schooltijden voor pubers. Het bleek dat de 40 minuten dat de school later begon er 33 minuten ten goede kwam aan slapen. En de leerlingen haalden hogere cijfers en vertoonden minder gedragsproblemen.
Dus complimenteer je leerlingen allemaal maar, elke dag …
...zolang jullie lessen nog niet op een pubervriendelijke tijd beginnen.

.

dinsdag 21 april 2009

Het interactiekruis - gereedschap voor pedagogisch vakmanschap-

Het Interactiekruis van Johan Hamstra geeft je een kijkwijzer waardoor je, met een beetje oefenen, je dagelijkse interactie met leerlingen beter kan sturen.



Hoe kan je jezelf (bij)sturen?


Een opdracht om je eigen pedagogische vakmanschap onder de loep te nemen:
Vraag een collega om achter in de klas jou te observeren tijdens een les. Om de halve minuut zet je collega een nummer waar jij achtereenvolgens "zit" in het interactiekruis. Op een ander blaadje schrijft hij/zij achter het betreffende nummer een kort zinnetje over wat je doet of zegt. Bespreek na de les het resultaat met elkaar: Wat herken je erin? Wat zou je anders willen? Hoe zou je dit aan kunnen pakken? Welke hulp heb je nodig?

Hieronder een voorbeeld hoe je met het interactiekruis kan observeren.




meer informatie "De pit van pedagogisch vakmanschap" van Johan Hamstra

.

woensdag 15 april 2009

Hormonen.....Wist u dit?



Testosteron.
Wist u dat testosteron in het lijf van een jongen, in de leeftijd 11-14 jaar, met 700-800% toeneemt?

En...wist u dat testosteron naast seksuele spanning ook het impulsgedrag vergroot?

Wat betekent dit voor het onderwijs? Alles over jongens en onderwijs in de conferentie:Jongens in beeld 15 juni 2009

.

maandag 13 april 2009

Geweldsincidenten

De Tweede Kamer heeft de afgelopen week besloten dat scholen binnenkort geweldsincidenten verplicht moeten melden. Het gaat om incidenten als diefstal, cyberpesten en vechtpartijen. Middelbare scholen die al melden bij de Inspectie van Onderwijs doen dat gemiddeld 42 keer per jaar.

.

woensdag 8 april 2009

Judo of Karate?

De cultuur van de straat komt de school in. Je herkent vast het volgende gedrag bij een aantal van je leerlingen:

  • als je ze aanspreekt, staan ze meteen op scherp: ze maken overal een gevecht van
  • ze zullen nooit toegeven dat ze iets gedaan hebben, ook al heb je het voor je eigen ogen zien gebeuren
  • ze pakken jou op je zwakste punt, die hebben ze haarfijn door
  • je mag ze nooit aanraken

Hans Kaldenbach geeft handvatten hoe met deze jongens en meiden om te gaan. Hij geeft 2 mogelijkheden die je kan aangrijpen om de leerling te corrigeren: judo of karate. Welke mogelijkheid je ook kiest, de clou is altijd de leerling een eervolle uitweg te bieden, daar waar hij of zij geen gezichtsverlies lijdt.

Judo: je corrigeert schijnbaar amicaal. Je beweegt mee met de leerling, je gaat een band aan, om hem vervolgens te corrigeren (te vloeren). Als je eenmaal een relatie hebt kan je makkelijker zeggen; ‘wij, jij en ik, weten allebei dat dit niet kan’. Het lijkt (in het begin) ongemakkelijk om werkelijk in gesprek te gaan met een leerling die zich totaal onacceptabel gedraagt. Gewoon blijven oefenen. Zonder dat je begrip hebt voor het gedrag, probeer je toch het gedrag van de leerling te begrijpen.
Hier enkele startvragen:

  • Een jongen die zomaar een medeleerlinge aanvliegt: ‘heeft zij jou in de problemen gebracht?’
  • Een groep leerlingen op een schoolplein omringt met een enorme hoeveelheid blikjes, zakjes en etenswaar op de grond: Wie is hier de leider in deze groep? Wie heeft veel invloed?’

Karate; je corrigeert openlijk en hard. Het is overdonderend en je weet dat je de strijd gaat winnen. De leerling heeft geen keuze meer, dat ziet ook iedereen om hem heen. Als je humor inzet, zorg je dat ook de leerling die gecorrigeerd wordt er zelf ook hartelijk om kan lachen.
Voorbeelden:

  • Een vreemde leerling op het schoolplein: ‘ óf je gaat nu uit jezelf weg of ik ga nu de politie bellen’
  • Leerling staat met een mes voor je: ‘zo’n mesje moet je niet gebruiken, daar kan je hoogstens een plakje kaas mee snijden’
  • Leerling die roept dat ie je wel wil neuken: ’laat je broek dan eens zakken, volgens mij zit er niet veel in.’

Professioneel handelen gaat niet om het uiten van je eerste primaire reflexen (‘hé, stop daar mee’): het is topsport! Meer achtergrond en voorbeelden, lees het boek ‘Respect!’ van Hans Kaldenbach

.

donderdag 2 april 2009

Type leraren

De kijk van Merel Bakker, leerling van het Helen Parkhurst in Almere, op het vak van docent

.

maandag 30 maart 2009

Faalangst


Motivatie bestaat uit 2 concurrerende drijfveren:

  • het streven naar succes
  • de angst om te falen
In de loop van de tijd ontwikkelen mensen een sterke neiging om ofwel succesgeoriënteerd te zijn ofwel situaties van falen te vermijden.
Leerlingen die succesgeoriënteerd zijn, zijn over het algemeen gemotiveerd om met nieuwe opdrachten te beginnen vanwege de verwachte emotionele beloning. Leerlingen die situatie van falen vermijden, zijn niet gemotiveerd om aan nieuwe opdrachten te beginnen omdat ze zich bij falen een negatief effect op de hals halen. Leerlingen die succesgeöriënteerd zijn worden over het algemeen gemotiveerd door uitdagingen.
Leerlingen die faalangstig zijn kunnen allerlei redenen bedenken waarmee het zeker is dat ze zullen falen: uitstellen, het stellen van buitensporige doelen die onhaalbaar zijn, het toegeven aan kleine zwakke punten of belemmeringen om een excuus te vinden voor het falen. Deze strategie is succesvol omdat je daarmee je falen niet hoeft toe te schrijven aan de eigen (verwachte) onbekwaamheid.



Maar het blijkt dat je strategieën en stijlen ook weer ombuigen als je beter begrijpt wat je aan het doen bent. (Seligman, 1975)

Over het algemeen schrijven mensen hun succes toe aan 4 oorzaken:
  • Bekwaamheid
  • Inspanning
  • Geluk
  • Moeilijkheidsgraad

Eén manier die werkt om de motivatie van de individuele leerling te laten toenemen is hen uit te leggen hoe motivatie werkt. Laat hen de invloed van hun (negatieve) toeschrijving op hun motivatie inzien. Leerlingen die training kregen om hun falen toe te schrijven aan hun inspanning bleven daarna langer aan hun opdrachten werken en vertoonden een grotere effectiviteit in de wijze waarop ze een opdracht aanpakten. (Gregory Andrews en Ray Debus, 1978)

Meer manieren om de motivatie te verhogen zijn de vinden in het boek ‘Wat werkt op school, –reseach in actie-’ van Robert Marzano uit 2008.

Met dank aan: PREC7OUS, Limoenijsje & Vlammango, leerlingen van Helen Parkhurst, Almere

.

vrijdag 27 maart 2009

Gek?!?!

Zo waren jullie vroeger ook!!!

gemaakt door: Arshaad, Leon en Arriene
Helen Parkhurst, Almere

.

woensdag 25 maart 2009

Belonen

"Het beloningssysteem (delen van het emotionele ofwel limbische systeem) wordt bij de belofte van iets positiefs in de hersenen van pubers minder sterk geactiveerd dan bij volwassenen. Als het gaat om een kleine beloning reageren de hersenen van pubers zelfs bijna niet. Pubers hebben dus meer beloning nodig om dezelfde positieve prikkel in het brein te bewerkstelligen. Als er een forse beloning in het verschiet ligt is er een kans om effect te sorteren als er lange termijndoelen (zoals je diploma halen) behaald moeten worden." (bron: Margriet Sitskoorn, Het maakbare brein, 2007)

Willen we dat een bepaald gedrag meer voorkomt, dan moeten we zorgen voor plezierige gevolgen. We noemen dat beloningen, bekrachtigers of versterkers. Er zijn drie vormen van versterkers:

  1. sociale bekrachtigers of versterkers: zoals aandacht, een complimentje...
  2. een materiële beloning: zoals een mars of een tosti ...
  3. actieversterkers: zoals samen een activiteit doen, ...
Sociale versterkers en actieversterkers werken het best. Sociale versterkers hebben het bijkomende voordeel dat ze niets kosten en dat je ze altijd kan geven.
Soms kunnen we niet zonder materiële beloningen. Belangrijk is dat je er altijd een sociale versterker of compliment bij geeft. Als je stilaan de materiële beloning afbouwt, kan je complimenten overhouden.
Het is belangrijk dat een leerling goed weet waarvoor hij beloond wordt. Als je duidelijk laat horen wat je goed vond aan het gedrag van een leerling, is de kans veel groter dat hij dat gedrag ook zal herhalen.
Het is belangrijk meteen te belonen. Hoe korter na het positieve gedrag de versterker volgt, hoe duidelijker het is voor de leerling welk gedrag de beloning opleverde. Het is beter een tussenstapje te belonen dan te wachten op een volledig goed uitgevoerd gedrag. (bron: Wim De Mey en Myriam Deveugele.)

En hoe zit dat met een leerling die elke ochtend te laat komt? Beloon je die leerling wanneer hij of zij eens op tijd tijdens het eerste lesuur verschijnt?

.

woensdag 18 maart 2009

Het allerlaatste vangnet (trouw, 17 maart)

Nederland telt jaarlijks zo’n 50.000 voortijdig schoolverlaters. Dat is een groot probleem, want schooluitval leidt ook tot maatschappelijke uitval. Hoe krijg je uitvallers zover een diploma te halen? Dwang werkt niet voor iedereen. Roc de Pasvorm in Arnhem begint voorzichtig. Op tijd komen is al een hele stap.

lees hier het hele stuk

.

dinsdag 17 maart 2009

ROTS EN WATER



Klik hier voor meer informatie

.

donderdag 12 maart 2009

.

maandag 9 maart 2009

Ik zie, ik zie.......wat ik niet zie


Bekijk het filmpje als verrassing in de teamvergadering!
Kom samen tot de conclusie: 'Je ziet alleen waar je op let!'

Spreek met collega's af om twee keer per les te kijken naar:
'Wat zie ik wat me WEL bevalt?'
Bespreek de bevindingen de volgende vergadering in het team.

Beloning;-): Een kaartje dierentuin voor degene die de meeste 'beren' ziet.

.

vrijdag 6 maart 2009

Recht op een goede straf

'Ik neem wel eens expres m'n boek niet mee, zodat ik eruit wordt gestuurd. Dat is soms handig als ik nog wat voor een proefwerk moet leren dat ik later op de dag heb.'

Je kan beter 'snugger' straffen. Hoe ziet zo'n straf eruit?

  • de leerling blijft in de les, liefst dicht bij de docent.
  • die formuleert een schrijfstraf, die de leerling in z'n vrije tijd maakt.
  • de straf legt een flink beslag op die vrije tijd.
  • de leerling schrijft een aantal malen over: de beschrijving van het gewraakte gedrag, waarom dat gedrag onwenselijk is voor hem/haar en voor anderen, en ten slotte de helpende suggestie voor zijn gedrag in de toekomst.
  • de ouders tekenen het geschrevene.

Meer info over het boek 'Straf/Regels' waarin Astrid Boon haar methode beschrijft op snuggerstraffen.nl

.

woensdag 4 maart 2009

Boekentip: Schoolpijn -D.Pennac-

In Schoolpijn keert Pennac terug naar de pijn en de frustraties van zijn schooljaren, maar daarnaast houdt hij een vurig pleidooi voor de terugkeer van passie, rust en bevlogenheid in het onderwijs. Schoolpijn is een even ontroerend als scherpzinnig boek, vol persoonlijke herinneringen, rake observaties, glasheldere analyses en hilarische anekdotes.

Leessuggesties ter verdieping:
- Wat raakt je in dit boek?
- Wat roept vragen op of strijkt je tegen de haren?
- Deel een citaat uit het boek dat je aanspreekt.

.

dinsdag 3 maart 2009

schakelen tussen niveaus

Bij de meeste conflicten gaat 90% van de communicatie over de inhoud, terwijl de ingang van een oplossing vrijwel altijd op een ander niveau te vinden is.

.

donderdag 26 februari 2009

Meester!

"Dus dit is lesgeven? Ja, wauw. Ik voelde me kampioen. Ik had de boterham opgegeten. Ik had raak gegooid. Ik had het gevoel dat ik alles met die klas kon doen. Ik had het idee dat ik ze in mijn macht had. Mooi, alleen wist ik niet wat ik daarna moest doen. Ik was daar om les te geven en vroeg me af hoe ik de overstap moest maken van een boterham naar spelling of grammatica of de structuur van een hoofdstuk of alles wat te maken had met het vak dat ik moest geven: Engels"

Frank McCourt beschrijft in deze prachtige roman zijn eigen zoektocht en zijn eigen groei in het leraarschap. Een eerbetoon aan het lesgeven.

.

maandag 23 februari 2009

Oude wijsheid

In het oude Athene, dacht Aristoteles onder andere na over de vraag wat goede zorg is.

Een vrije vertaling (bron: Collegio kennispraktijk)

1. Aanwezigheid, goede zorg geschiedt vanuit betrokkenheid en aanwezigheid. Je moet er zijn als het nodig is.
2. Geraakt zijn, goede zorg ontstaat uit het geraakt zijn door de ander en zijn verhaal, het verhaal van de ander doet iets met je.
3. De ruimte is van beiden, de ruimte in letterlijke of overdrachtelijke zin bijvoorbeeld de tijd, is van beiden. Geen van de twee, zorgvrager en zorgverlener kan eenzijdig aanspraak maken op de ruimte waarin beiden verkeren.
4. Een gezicht tonen, goede zorg vraagt om een zorgverlener die een eigen gezicht heeft, dus niet een gezicht maar jouw gezicht.

.

donderdag 19 februari 2009

Van welke wanordeproblemen heeft u het meeste last?

Welke wanordeproblemen stijgen u 'naar het hoofd'?
Laat het 'knaplastig' weten. Dan proberen we u via dit blog instrumenten en/of voorbeelden aan te bieden die u misschien kunnen helpen beter om te gaan met deze wanordeproblemen.

.

vrijdag 13 februari 2009

Ongewild Lastig

Jongeren met een (ontwikkelings)stoornis worden vaak als 'lastig' ervaren, terwijl zij meestal ongewild lastig zijn. Voor de omgeving van deze jongeren is het soms moeilijk om het verschil te zien tussen pubergedrag en gedrag dat te maken heeft met de stoornis. De puberteit is een roerige periode, en voor jongeren met een (ontwikkelings)stoornis geldt dit vaak nog sterker. De problemen waar zij tegenaan lopen zijn bijvoorbeeld het intensieve sociale verkeer, aangaan en onderhouden van relaties, het organiseren en plannen op school en werk en het toekomstbeeld.
In ONGEWILD LASTIG IN DE PUBERTEIT EN ADOLESCENTIE wordt inzicht gegeven in de problemen die jongeren met een Autisme Spectrumstoornis, ADHD, ADD, borderline, angst- en stemmingsstoornissen, NLD, gedragsstoornissen, OCD en het syndroom van Gilles de la Tourette hebben. De onderwerpen worden helder en bondig besproken en de schrijfsters dragen veel tips en adviezen aan voor ouders, leraren en anderen in de omgeving van de jongeren. Begrip en acceptatie maken hun wereld een stuk leefbaarder.
Bestel Hier

.

woensdag 11 februari 2009

ruimte

'ja', 'nee', 'weet ik niet': hoor je vaak dit soort antwoorden als je met leerlingen in gesprek bent? Of beginnen ze hele verhalen waar geen eind aan komt?
Doe eens een onderzoek naar eigen interventies de komende dagen met onderstaande bril: geef je ruimte, neem je ruimte of deel je het?
Een mooi boekje waarin dit model wordt uitgelegd met zeer veel voorbeelden om het gesprek op een andere manier in te steken is 'In gesprek met de leerling' van André Konig

.

Willen Kunnen

Wat doe je met een gemotiveerde leerling die flink zijn best doet, maar magere resultaten boekt? Daar is een andere interventie nodig dan een leerling met veel talent die er met de pet naar gooit!

.

dinsdag 10 februari 2009

donderdag 5 februari 2009

.

woensdag 4 februari 2009

RHYTHM IT IS!

In deze documentaire werken de choreograaf Royston Maldoom en de dirigent Sir Simon Rattle aan een ambitieus project.
In 45 dagen willen zij een dans spektakel rondom 'le sacre du printemps' van Igor Strawinsky realiseren met 250 Berlijnse kinderen en jongeren.
De kinderen en jongeren zijn afkomstig uit 25 verschillende landen en de meeste van hen komen uit kansarme gezinnen.
De film laat zien hoe langzamerhand enthousiasme en doorzettingsvermogen het winnen van angst en cynisme.....en
het werk van een heel bijzondere danspedagoog.
">

.

dinsdag 3 februari 2009

Trots op Talent!


'Tot op de dag van vandaag kunnen wij niet goed omgaan met trots.' Die houding dragen we onbewust over op de volgende generatie. 'Kinderen leren dat ze zich niet moeten laten voorstaan op wat ze kunnen. Ze behoren vooral niet op te scheppen over hun prestaties op school, over de muziek die ze maken of over welke andere talenten dan ook. Alleen sportprestaties, daar mogen we trots op zijn. Waarom kan dat op andere terreinen niet?' Door de afwijzing van trots worden kinderen niet meer uitgedaagd. Ze nemen genoegen met eenvoudig te verkrijgen plezier:'Ze gaan zich onheroepelijk vervelen. Passief plezier (zoals voetbal kijken) leidt tot gewenning en daardoor wordt het op den duur saai.' Als kinderen zich moeten inspannen, kunnen ze pas echt genieten. Dat geeft een diep gevoel van voldoening. 'Het maakt je gelukkig of gelukkiger. Geluk is niet iets wat je kunt nastreven. Het is een neveneffect van een geslaagd project.'
-Frans Jacobs, Filosoof aan de Universiteit van Amsterdam-

.

zondag 1 februari 2009

Wie staat er weleens stil?



Stress, druk, opties, veel, allemaal, rotkriebels, alles, botsing, ruzie, conflict, gedoe.....Nog meer gedoe.......
Ik kwam bij 'simplifylife' de volgende principes tegen:

- Stel prioriteiten - wat is echt belangrijk?
- Stel grenzen - niet alles kan en moet
- Leer kiezen - hak door die knoop
- Laat los - je hoeft niet alles in de hand te houden
- Richt je aandacht - concentreer je op één ding tegelijk


Zouden de principes ook gelden voor lastig gedrag?
Toepasbaar voor de volwassene? En voor de jongere?

.