Kijkvragen:
Wat doet de docent?
Wat is het effect op de leerlingen?
Wat zou jij doen?
Tip: Gebruik het filmpje in plaats van vergaderen in je team!
.
.

.

.

.
.

.

.
De mei-vraag aan de bezoekers van dit blog gaat over een maatregel die we nog wel eens nemen bij leerlingen die ‘we er echt even niet bij kunnen hebben’. De vraag was als volgt: Als je wel eens een leerling de klas uitstuurt: hoe lang duurt dat gemiddeld? En wat geef je de leerling mee?

Bij docenten die regelmatig leerlingen verwijderen blijkt het eruit gestuurd zijn geen effect te hebben op het gedrag van de leerlingen. Dus stuur je er meer dan 5 of 6 leerlingen per jaar uit, kijk dan eens goed naar jezelf en de maatregelen die je neemt..

.

.
.
.
In de lerarenkamer bespreken mijn collega’s een “gedragslastige” jongere. Ik herken de klachten van mijn collega’s niet echt. Ik heb geen problemen met deze Pieter. Maar als ik dit aangeef, word ik afgescheept met het excuus dat er in het gymlokaal natuurlijk andere wetten gelden. Daar mogen, nee moeten de leerlingen tenslotte bewegen. Dat is niet vergelijkbaar met het lastige beweeglijke gedrag in het klaslokaal. Ik ben het hier natuurlijk niet mee eens, maar blijf achter in verwondering. Deze jongen lastig? Ik vind hele andere leerlingen veel lastiger..
Wat helpt bij hot-blooded agressie is een warme en sensitieve aanpak. In de klas kan je ze helpen met het reguleren van emoties: ze vragen wat ze denken en uitleggen hoe je iets bedoelt en waarom je het doet. In trainingen helpen rollenspelen en, zonder geluid, naar soaps als GTST kijken en 'm analyseren.
Alhoewel deze cold-blooded jongeren veel moeilijker te veranderen zijn dan de hot-blooded types, is de zakelijke aanpak het effectiefst. Ze nemen een loopje met je zodra je het over emoties gaat hebben. Geef duidelijke voorwaarden en leer hen hoe ze hun doel kunnen bereiken zonder agressie.
.
Nog even over dat slapen…..

.

.
Hans Kaldenbach geeft handvatten hoe met deze jongens en meiden om te gaan. Hij geeft 2 mogelijkheden die je kan aangrijpen om de leerling te corrigeren: judo of karate. Welke mogelijkheid je ook kiest, de clou is altijd de leerling een eervolle uitweg te bieden, daar waar hij of zij geen gezichtsverlies lijdt.
Judo: je corrigeert schijnbaar amicaal. Je beweegt mee met de leerling, je gaat een band aan, om hem vervolgens te corrigeren (te vloeren). Als je eenmaal een relatie hebt kan je makkelijker zeggen; ‘wij, jij en ik, weten allebei dat dit niet kan’. Het lijkt (in het begin) ongemakkelijk om werkelijk in gesprek te gaan met een leerling die zich totaal onacceptabel gedraagt. Gewoon blijven oefenen. Zonder dat je begrip hebt voor het gedrag, probeer je toch het gedrag van de leerling te begrijpen.
Hier enkele startvragen:
Karate; je corrigeert openlijk en hard. Het is overdonderend en je weet dat je de strijd gaat winnen. De leerling heeft geen keuze meer, dat ziet ook iedereen om hem heen. Als je humor inzet, zorg je dat ook de leerling die gecorrigeerd wordt er zelf ook hartelijk om kan lachen..

Motivatie bestaat uit 2 concurrerende drijfveren:
Eén manier die werkt om de motivatie van de individuele leerling te laten toenemen is hen uit te leggen hoe motivatie werkt. Laat hen de invloed van hun (negatieve) toeschrijving op hun motivatie inzien. Leerlingen die training kregen om hun falen toe te schrijven aan hun inspanning bleven daarna langer aan hun opdrachten werken en vertoonden een grotere effectiviteit in de wijze waarop ze een opdracht aanpakten. (Gregory Andrews en Ray Debus, 1978)
Meer manieren om de motivatie te verhogen zijn de vinden in het boek ‘Wat werkt op school, –reseach in actie-’ van Robert Marzano uit 2008.
Met dank aan: PREC7OUS, Limoenijsje & Vlammango, leerlingen van Helen Parkhurst, Almere
.
"Het beloningssysteem (delen van het emotionele ofwel limbische systeem) wordt bij de belofte van iets positiefs in de hersenen van pubers minder sterk geactiveerd dan bij volwassenen.
Als het gaat om een kleine beloning reageren de hersenen van pubers zelfs bijna niet. Pubers hebben dus meer beloning nodig om dezelfde positieve prikkel in het brein te bewerkstelligen. Als er een forse beloning in het verschiet ligt is er een kans om effect te sorteren als er lange termijndoelen (zoals je diploma halen) behaald moeten worden." (bron: Margriet Sitskoorn, Het maakbare brein, 2007)
Willen we dat een bepaald gedrag meer voorkomt, dan moeten we zorgen voor plezierige gevolgen. We noemen dat beloningen, bekrachtigers of versterkers. Er zijn drie vormen van versterkers:
En hoe zit dat met een leerling die elke ochtend te laat komt? Beloon je die leerling wanneer hij of zij eens op tijd tijdens het eerste lesuur verschijnt?
.
Nederland telt jaarlijks zo’n 50.000 voortijdig schoolverlaters. Dat is een groot probleem, want schooluitval leidt ook tot maatschappelijke uitval. Hoe krijg je uitvallers zover een diploma te halen? Dwang werkt niet voor iedereen. Roc de Pasvorm in Arnhem begint voorzichtig. Op tijd komen is al een hele stap..