




.

Ken je dat? Je rolt van het ene incident in het andere. Je krijgt niet echt vat op wat er aan de hand is. Probleem – oplossing – probleem – oplossing – enz. enz. We vergeten wel eens een stapje achteruit te doen om te kijken naar het patroon achter al die problemen.
Het handboek oplossingsgericht werken in het onderwijs biedt veel handvatten om dat wel te doen zonder je te laten sturen door de problemen: stilstaan bij wat je echt zou willen, je bewust worden van de kwaliteiten die je hebt in te zetten en werken aan structurele oplossingen.
Het krachtige vind ik dat deze manier van werken uitgaat van mogelijkhedenen niet van problemen en wat er niet kan.
Het boek is zeer toegankelijk en veel is direct toepasbaar. Een echte aanrader voor coaches, IB’ers, teamleiders, docenten, eigenlijk alle onderwijsmensen.
Ik ben er als senior coach in elk geval heel enthousiast over.
Louis Cauffman & Dick J. van Dijk, Handboek oplssingsgericht werken in het onderwijs, Boom onderwijs Amsterdam. 2009.
Boektip van Jacqueline Schoones
j.schoones@aps.nl
Hier te bestellen
.

Ondanks de negatieve beeldvorming door de media, kunnen we toch stellen dat het eigenlijk heel erg goed gaat met onze jeugd. Het lijkt misschien raar, maar onze jeugd is nog nooit zo ‘volwassen’ geweest als in deze tijd. nog niet eerder zagen we dat jongeren zoveel positieve kenmerken laten zien. Ze zijn bevlogen, betrokken (ja, ook maatschappelijk en bij de politiek), ze zijn enthousiast, ze hebben er zin in. De criminaliteitscijfers van jongeren zijn al jaren dalende, de trend van het op steeds jongere leeftijd gaan drin- ken is alweer gekeerd, het aantal jongeren dat rookt is lager dan ooit… maar ze zijn daarnaast lastiger dan ooit. Want ook al hebben ze zin in leren, ze hebben geen zin in lege of slechte lessen in onderwerpen waar ze voor hun gevoel niets aan hebben – en dat zullen ze laten weten ook. Ook al willen ze maar al te graag werken (en dat doen ze dan ook bijna allemaal), ze hebben geen zin om het slaafje of de jongste bediende te zijn die alle rotklusjes mag opknappen – en vertrekken dus rustig op zoek naar een andere baan. Ze willen best respect tonen, maar willen het vooral eerst ook zelf krijgen. Ze kijken naar ons en prikken dwars door ons heen, en zijn daar ook nog eens goudeerlijk over. Eerlijk in hun meningen over alles wat ze zien en meemaken, eerlijk over hun school, over hun docent, over hun vrienden, over de wereld, over de politiek, over commercie en bedrijven. Want jongeren kijken naar ons met een andere bril op, zien de wereld op een andere manier dan wij en prikken dwars door de door ons geschapen illusies heen..

.
.

Over sommige onderwerpen wordt niet gesproken in de lerarenkamer. Daarom vonden wij het tijd voor een boek over zo’n onderwerp: 'knap lastig' pubergedrag in de klas. Want als er niet over gepraat kan worden, dan moet er maar over worden gelezen.
Als docent is het vaak moeilijk om aan te geven dat je bepaald gedrag niet aankan. Logisch. Je kwetsbaar opstellen is óók knap lastig!
In samenwerking met een aantal prominenten zoals Martine Delfos, Kees van der Wolf en Johan Hamstra geven we tips, reiken werkvormen en concepten aan. Maar belangrijker: we geven met het boek een instrument in handen om het gesprek over lastig pubergedrag te openen en het lesgeven aan pubers weer leuker, makkelijker én beter te maken.
Alvast een kijkje in het boek? Hier een paar voorbeeldpagina’s, zodat je een beeld kunt vormen van het geheel.


Je kunt het boek bestellen voor € 14,95 (exclusief verzendkosten) via link helemaal rechts boven.
Geef 't door aan je schoolleider: leuk idee als kerstcadeau voor 't hele team.
.
Leerlingen:
‘Voor de havo heb je meer discipline nodig. Ik weet wel hoe het werkt discipline, maar het lukt me nog niet om het te doen.’
‘Alle VMBO-ers hebben geen discipline. Anders hadden we wel HAVO gedaan…’

.
.
.
.
Deel 4 in het 5-luik groepsvorming: na forming (oriëntatie), norming (normeren) en storming (presenteren), nu de performing-fase. In deze fase kan je met de leerlingen full-swing vooruit. Als de vorige fases goed zijn verlopen is de werksfeer positief. Als je ‘een lekker werkende groep’ hebt hieronder weer een dia uit het boek Handboek Positieve Groepsvorming.
Als je in deze fase merkt dat het niet loopt met een groep (een aantal leerlingen manifesteren zich negatief, de rest volgt de codes van hen, de klas is als los zand) wacht dan niet te lang en start het traject ‘de lastige klas’ waarin je als docententeam samen met de klas het proces weer vlot trekt: “geen klas is sterker dan een team”.
.
.

.

.
.

.
.
Grote kans dat je de namen Kimberley, Wesley, Kevin en Destiny associeert met een lagere sociale klasse (‘dom’) en Olivier, Sophie, Maxim en Alexander met slim en sociaal. Jij bent niet de enige. De Duitse pedagoge Astrid Kaiser ontdekte dat dit bij de meeste docenten zo werkt. Het vervelende van dit mechanisme is dat je als docent de eerste groep ook onbewust minder aandacht geeft. En dat de leerlingen in de gaten krijgen dat ze voor ‘dom’ wordt aangezien en zich vervolgens ook dom gaan gedragen. .
.
Wil je het filmpje zien? Klik hier.
.